صبح دیروز مجتبی سمیع نژاد(مدیار) از داخل زندان باهام تماس گرفت و آزادی ام رو تبریک گفت.برای نخستین بار بود که صداش رو می شنیدم.هم شادمان بودم و هم دلم گرفته بود.شاد بودم که صدای پر امیدش را از پشت میله های زندان می شنیدم و دلم گرفته بود چون که من آزاد بودم و او... .
کاش مجتبی هم زودتر آزاد بشه.به همین امید و با آرزوی دیدنش در بیرون از زندان ازش خداحافظی کردم.