هنگامی که از دور می آمد،به سختی شناختمش.بهترین دوست دوران دانشجویی ام را می گویم.بیشتر از دو سال بود که ندیده بودمش.وبلاگش سبب شد که پس از دو سال،دوستی ام با او ادامه پیدا کند.

هنگامی که از نزدیک دیده مش،هم شاد بودم و هم به سبب نامرادی های روزگار(بگویم نامردی بهتر است)که او را تکیده کرده بود،پر از اندوه شدم.

آرزومندم که روزهای زیبایی در مقابلش قرار گیرد.